Tyrol w maju.

Taras skąpany promieniami słońca,

zapach kawy i świeżego pieczywa.

Śniadanie z widokiem na góry. 

Cieplutki wietrzyk muskający delikatnie 

twarze, nastraja optymistycznie.

Popołudniowa łąka oświetlona 

promieniami zachodzącego słońca. 

Wysoko, w szczelinach skalnych
pozostałości śniegu. Wspomnienie zimy.

Mała kapliczka zagubiona w górach 

nad szumiącym, rwącym potokiem.

Morze kwiatów i wiatr szumiący w 

gałęziach.

Wieczorem smutki zatopione w 

kieliszku wina i cicha rozmowa 

do późnej nocy przeplatana śmiechem.

Pożegnania i powroty.